Yeşilçamın Dini Filmleri

Yeşilçam’ın nasıl ki seks furyası dönemi oldu ise bir dönem de dini filmler furyası oldu. Hatta ikisi aslında aynı dönemlere denk geldi. Seks furyası döneminde çekilen filmler kadar sayıca çok olmasalar da işin özü şu; hani o meşhur pamuk tüccarları film yapımcıları var ya… İşte benzer tüccarlar da cebimiz dolsun da nasıl dolarsa dolsun hesabıyla dinî film de çekelim demişler. Böylece çekildiği dönemlerde iyi bir gişe başarısı elde eden filmler ortaya çıkmış.

Seks filmi yöneten bir yönetmen dinî bir filmi de çekmiş. Genele vurunca durum böyle gözüküyor ama arada çok nitelikli çalışmalar da çıkmış onları kurunun yanına katmıyorum. kurunun yanında yaş da yanar. Filmlerin büyük gişe başarısı elde ettiği Anadolu şehirlerindeki masum izleyiciler de gözlerinde bir damla yaş, yüreklerinde bir ferahlıkla salonu terk etmişler.

Hazreti Ömer’in Adaleti : 1961 ve 1973 yapımı iki çevrimi mevcut. Gönüller Sultanı Mevlana (Atıf Yılmaz), Ali’ye Gönül Verdik.

Filmleri tararken aklımda en çok kalan filmlerin Elif Film yapım şirketinden çıktığını gördüm; Oğlum Osman, Kızım Ayşe, Birleşen Yollar, Kâbe Yollarında…

Aynı yıl çevrilen birinde Fatma Girik (Hz.Rabia) diğerinde Hülya Koçyiğit‘in (Rabia İlk Kadın Evliya) baş rolde olduğu filmlerin yanında adınıgörmemle kısa süreli şok yaşadığım Kız Evliya (başrolde Nilüfer Koçyiğit). Çetin İnanç dahi aynı yıl filmi ile şansını denemiş.
Bu filmlerden bahsederken eminim ki herkesin kulağında rahmetli Agâh Hün‘ün sesi çınlıyordur. İster sesi ister görüntüsü ile Hün, dini filmlerin en akılda kalıcı motiflerinden biri kuşkusuz.

Fantastik sinema , aşk filmleri, macera filmleri dendiğinde adlarını hemen çıkardığımız yönetmenler gibi bu türün yönetmenlerini de tanıyoruz. Yücel Çakmaklı ve Mesut Uçakan en bilinenleri. Bunun dışında Tunç Başaran, Osman F.Seden‘in de yönetmenliğini yaptığı dinî içerikli filmler olmuş.

Yetmişlerin ortasında şöyle bir esip gürleyen dini filmler, sonrasında uzun bir suskunluk dönemine girmiş ve doksanların başında artık özel televizyonların da hayatımıza girmesi ile eski popülerliklerini yavaş yavaş tekrar kazanmaya başlamışlardır. Cinsellik kadar dinî duyguların da istismar edildiğine olan inancım çok kuvvetli. Doksanlarda dikkatimi çeken, söz konusu filmlerde artık bir starlık arayışının olmaması. Filmler çekimleri olsun, mekanları, aksesuarları olsun daha bir özenliler sadece.

Doksanlardan benim aklımda kalan Minyeli Abdullah, Kelebekler Sonsuza Uçar, Danimarkalı Gelin, Sonsuza Yürümek, Yalnız Değilsiniz…

Bunca filmin içinde belki ilk seyrettiğim film olmasındandır Hazreti Yusuf ve Necip Fazıl‘ın eserinden sinemaya aktarılan Reis Bey çok severek izlediklerim oldu.

Şimdi dinî film dediğimizde kısa televizyon filmleri akla geliyor. Önceleri Sır Kapısı ve türevleri programlarda kısa bölümler halinde izlediğimiz filmler şimdi daha uzunlar. Ben bu filmleri de ilgiyle takip ediyorum; seks furyası döneminde o filmlerde rol alan oyuncular şimdi de bu filmlerde rol alıyorlar.

“Mecburduk, çevirdik” demişlerdi, şimdi de mecburlar çeviriyorlar diye düşünüyorum 🙂